نسيم مطهر89

از اونجایی که بعید می دونم دوستان سوالاتی رو از قسمت اول مطلب بپرسند خودم این سوالو مطرح می کنم و باهم روی این مطلب فکر می کنیم.

از اونجایی که برای یک کودک ۴ ویا۵ساله درک این اصول پنجگانه سخته و فقط از باب آموزش تقلیدی و ابتدا به ساکن الفاظی رو تکرار می کنه باید بگیم

از حیث زدن اولین جرقه های به تفکر واداشتن  اگر چه  دریافت ابتدایی این اصول برای ما بچه مسلمونها یک امتیاز یا پارتی بازی محسوب می شه اما یک اشکال هم داره!

واون اینه که چرا ما که این همه راحت به سوال و پاسخ این اصول دست یافته ایم بعضا ایمانمان از ان سوی مرزیها ضعیف تر است!؟؟

چرا که در خارج از فضای مسلمانها و بلادی که فرهنگ کفر بر اون حاکمه٬ بدست آوردن این پنج اصل طلایی هم به عهده ی خود انسانه نه ایمان تقلیدی و آموزشی که از سوی پدرومادر به ما منتقل می شه!

اما حالا به هر دلیلی که خارج از بحثه بپذیریم که همه ی انسانها بطور مساوی در دریافت ابتدای به ساکن این پنج اصل با هم مساوی باشند ٬اما در ادامه ی جریان زندگی٬ درگیر شدن ذهن همه ی انسانها به پاسخ به این سوالها مارو به مساوی بودن دریافت این پنج اصل برای همه ی بشریت معترف می کند.

 چطور؟

وقتی کودکی برای نخستین روزهای درکش از عالم وجود و محیط پیرامون و شکل گرفتن روحیات و خلقیاتش شروع به کنکاش می کنه به واسطه ی فطرت پاکی که خداوند در روح همه ی انسانها به ودیعه نهاده لاجرم و بطور قطع در همان اوان کودکی به این سوالات خواهد رسید

که من کیستم؟

برای چه بدنیا آمده ام؟

و به کجا خواهم رفت؟

پاسخ به این سوالات همان اصول دینی است که لقمه شده و آماده در اختیار ما بچه مسلمونهاست!

حالا باید اینجا این ایراد رو به انتقال مفاهیم دینی به پدرومادر مسلمان وارد کرد که شما قبل از تعلیم این پنج اصل باید ذهن کودک را  درگیر این مساله می کردید که

تو یک انسانی که قبل از اینکه کودک ما باشی بنده ی خدایی هستی که یگانه آفریدگار جهان است و

این خدای یگانه آنقدر عدالت دارد که تو را با سلاح فطرت و خداجویی مامور کرده تا به تنهایی و شخصا و بدون کمک ما٬ به این سوالات مطرح شده در اول بحث پاسخ دهی یعنی که تو تنها و بدون پناه نیستی و با عدل خداوند هم سازش ندارد که تو مجبور به پاسخ به سوالاتی باشی که جواب آنها سخت است!

فطرت تو به تو پاسخ خواهد داد.به شرط اینکه از اصل خودت دور نیفتی

هرکسی کو دور ماند از اصل خویش            باز جوید روزگار وصل خویش

حال به طرح قدم بعدی بپردازیم...